Ey insan denen;
Doğrusu bu mudur?
İnsanın doğrusu bu mudur diye?
Soruyorum deme n'olur bana.
Doğal gelir savaşlar ve savaşlarda ölümler sana!
"Hayır gelmiyor" n'olur deme bana.
Daha dün nasıl da alkışlıyordun savunma sanayisinde olanları!
Daha dün nasıl da akıl veriyordun oğluna kızına yeğenine ... girsin çok para getiren işlerin bölümlerine diye...
Neydi düsturun, vatan millet mi?
Neydi amacın, insanlığa hizmet mi?
Vatan da millet de İNSAN.
İnsanlığı şahlandıracak da İNSAN.
Öyleyse nerede o İNSAN?
İNSAN; YOK OLAN!
İNSANIN olmadığı yerde hangi alan...
Hangi sorumluluk...
Hangi hedef...
Hangi icra...
Hepsi yalan!
Hiç zorlama
Anlamıyorum seni
...ve de anlamayacağım cümle alemi.
Sen anla beni!
Zira...
Doğrusu bilim ise sence, sonucu da teknolojik gelişme ...
Ne işimize yarar MSG?
Ne işimize yarar balistik füze?
Ne işimize yarar sarin?
Ne işimize yarar niceleri...?
Kimya, fizik, matematik mı dersin
Uzaya taşıyacak seni?
Yok ettikten sonra dünyanı
Yenisi de oyuncağın olsun diye mi
Yaratacaksın bir koloni uzayda / keşfedeceksin yeni gezegen, sonsuz boşlukta, acaba!?
Gelişmişlik adıyla
Sayacak mısın bana
Hastaneleri... uzmanlaşmış klinikleri... aş evlerini... yuvaları... okulları...
Sayma!
Betondan 4 duvarları bana gelişme diye sayma...
Anladın mı otizm nedendir?
Çölyak niyedir?
MS kimedir?
...ve daha nicelerini
Dillere pelesenk "nedeni bilinmeyen" diye diye çektirilen işgenceleri!
Ben sana diyeyim;
İnsan İNSAN olamadı diye.
İnsanım diyenle
İNSAN OLAN aynı sanıyorsun ya hâlâ...
İyiliği merhameti vicdanı bir tutuyorsun ya...
3-5 nursuzu yaşatmak için çırpınıyorsun ya hâlâ...
Sevgiyi analıkta... tutkulu aşkta... sınırsızca vermekte buldum sanıyorsun ya...
Aklı, bilgi
Zekayı, kabiliyet ile sınırlıyorsun ya...
Kabul etmiyorum böylesini...
Verilebilecek örnekler çok da...
Okumazsın sonra
Uzadı yazı diye
Oysa bundan sonrası daha mühim.
Vazgeçme, bırakma, oku isterim;
İnsanım diyenle
İNSAN OLAN aynı sanıyorsun ya hâlâ...
Ben tanıyorum İNSAN'ı
7 verende can idi
7 canda kan idi
7 gözde sürgün
7 özde gün idi
İNSAN
Özünde ÖZ'den parça
Sözünde SES'ten tını
Gözünde ÖZ'den fer
Canında CAN'dan kan
Kanında SOY'dan parça
Kalbinde SEVGİ'den öz
Yüreğinde AŞK'tan renk taşıyandı
İNSAN
Var olan ve var olacak olandı...
Ne oldu deme!
Olan olmuş bir kere
Düzeltmek düşer bize
Neyle?
Bilinçle
Bilinç nerede
Kubbe çöktü battı dibe
Dip dediğin yerde güller bitti dikeniyle
Sanıldı cennet
Göz göre göre...
Akvaryumda balık
Kafeste kertenkele
Normal geliyor sana şimdilerde
Çeşitlilik diye diye
Yoksunluğu meşrulaştırdık insanız biz diye diye.
Ne yok?
Akıl çok
Us yok!
Hücre çok
Nurlusu yok!
Göz çok
Feri yok!
Cengaver çok
Yürek yok!
Bilek çok
Güç yok!
Hastalık çok
Şifa yok!
İnsan çok
İNSAN YOK!
Ben kimim ki okyanusta bir zerre deme!
Herkes gider Mersin'e
Ben giderim tersine
Denir ya!
Ya herkes gidiyorsa tersine
Sen dön özüne... düzüne...
Hadi bugün çok geç deme.
Bugün hâlâ var sana, bize
Özünde gerçek İNSAN'dan bir nurlu parça taşıyana...
O sen olmayasın hatta!?
Kal sağlıcakla
Firdes Ebru
İstanbul, 21.9.2026
