16 Ağustos 2021 Pazartesi

2 DERTLİ 1 DELİ

Ah ahh dedi Oduncu 
Balta girmemiş ormanda yuvarladığı kütük dereye uçunca
Ne zorlukla getirmişti oysa.
Katır toynaklarını sürttü toprağa, sen mi ben mi dedi homurdanırcasına 
2 dertli 1 deliyi gördü o anda 
Deli baktı bir onlara bir yuvarlanan ağaca; 
Yazık dedi başı dönmüştür karıncaların, bitlerin şimdi yuvarlanırken ağaç aşağıya. 
Bizimkiler bakıştılar ama deli ya ses etmediler ona.
2 dertli 1 deli birlikte devam ettiler yolculuğa.
Çıktı karşılarına mor pelerinli
Uçtu indi adeta aşağıya daldan dala
Yanında getirdiği kristal küreyi koydu ortalarına.
Hadi dedi alın da sevinsinler gönderenler.
Hiç anlamadılar ya aldılar ama.
Devam ettiler yollarına.
Az ötede bir Kızılkaya başladı konuşmaya
Kürenizi getirin koyun yanıma parlasın daha fazla.
Neden parlasın ki dedi deli?
Neden parlamasının ki dedi dertli?
Katır sinirlendi hepsini tepti.
Kristal küre yuvarlandı uçuruma, düştü dağdan aşağıya.
Bir kartal belirdi o anda.
Pençelerinin arasında bir çocuk, atladı yanlarına.
Güle oynaya karıştı ormana.
Dur bekle diyemeden tozu dumana katarcasına
Filler çıktı ortaya.
Deli deliğine yordu, aklı iyiden iyiye yoruldu. 
Dertli derdini unuttu.
Filler aldılar hortumlarına uzattılar ağaç dallarına 
Çınar sallandı, köknar selamladı 
Tüm orman alkışladı.
Meğer bizim odun parçası haber salmış ormana;
"2 dertli 1 deli beni çok sevdi 
Ama Dere beni aldı geri vermedi yardım edelim onlara sevinsinler kolaylıkla 
Zira akıttıkları gözyaşı besledi pınarları, 
Kestikleri ağaç budandı da gürbüzlendi sonra
Kunduzlar suda kütüğü buldular da evleri kolaylandı hızla 
Onların evi bariyer oldu su yolunu buldu
Kurak köy vaha oldu söyleyin onlara"
Yaşasın dedi deli, şarkılar dillendirdi.
Dertliler dinlendi huzura erdi.
Herkes mutlu mesut derken gök gürledi;
Acı haber tez geldi.
"İnsan" denen 
Vaha olan köyde 
Tarlasını genişletti ,
Ormanları yok etti, 
Hayvanların yemi bitti,
Açlık sefaleti getirdi,
Herkes birbirine girdi.
İşte o anda Gaia çıktı ortaya
"Yeter" dedi, yeter!
Herkes haddini bilmeli 
Esti gürledi, inletti.
Dünyanın sonunu getirdi:
İnsan evsiz 
Ev sessiz 
Ses renksiz 
Renk nefessiz 
Nefes cansız 
Can ışıksız kaldı.

Tam bitti derken,
Kara perde inerken...
İndi bir melek 
Dedi pes etmek 
Olmaz bu kainatta 
Her şey yaratılmışken aşkla.
Hadi kalk ayağa
Koyul yola.
Son damla kurumadıysa
Son yumurta kırılmadıysa
Son can çıkmadıysa
Durmak yok anlasana 
Hadi kalın sağlıcakla
Işıkla ve aşkla devam edecek bu mesel 
Ama sanma ki burada!
Devam edecek seninle ruhunda.
F. Ebru Tolan Karahasanoğlu
İstanbul, 14.8.2021-23.33

1 yorum:

  1. Ebru Hocam Ben Aylin...goz yaslari icinde okuyorum bu son yazinizi....durmak yok yola devam
    Sonsuz sevgimle❤️

    YanıtlaSil